PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
WYDARZENIA
  31.10.2012
Zeszłoroczna edycja festiwalu filmowego Pięć Smaków była poświęcona kinu tajwańskiemu. W tym roku organizatorzy postanowili powrócić na wyspę, prezentując widzom mniej znane zakamarki tajwańskiej drugiej nowej fali.
 
Piąta edycja imprezy w dużej mierze skupiała się na współczesnym kinie tajwańskim – jednej z najciekawszych i najprężniej się rozwijających kinematografii Azji, wciąż jeszcze niedostatecznie znanej w Polsce. Przegląd był podzielony na trzy sekcje, obejmujące tajwańską nową falę, retrospektywę wybranych dzieł jej mistrza Hou Hsiao-hsiena oraz nowe kino Tajwanu, a więc najciekawsze tytuły z ostatnich kilku lat. W tym roku organizatorzy największego w Polsce święta azjatyckiego kina ponownie skierowali swoją uwagę w stronę kina Formozy. W klubie festiwalowym Południk Zero przez kilka dni festiwalu prezentowany jest przegląd mniej znanych filmów z okresu rozkwitu drugiej tajwańskiej nowej fali, na którą złożyły się dzieła autorów debiutujących pod koniec lat 80.


Kadr z filmu "Tropikalna ryba", fot. Pięć Smaków

Retrospektywa obejmuje pięć klasycznych tytułów, niepokazywanych jeszcze nigdy dotąd polskiej publiczności. Wszystkie seanse zapowiadane są przez Wafę Ghermani – sinolożkę i znawczynię kina tajwańskiego z paryskiej Sorbony, zaproszonej specjalnie na Pięć Smaków. Największą zaletą przeglądu, poza możliwością zasmakowania mniej znanych filmowych odsłon Tajwanu, jest kameralna i nastrojowa atmosfera panująca na seansach. Produkcje puszczane są z taśmy 16 milimetrów, odbiorowi towarzyszy więc przyjemny terkot projektora Elmo, przywołujący nostalgiczny klimat starego kina, przyprószonego urokiem przeszłości. Retrospektywę zainicjowała projekcją nagrodzonego na festiwalu w Tokio „Księżycowego chłopca” (1993) Yu Wei-yena, reżysera znanego m.in. jako producent dzieł Edwarda Yanga (w tym głośnego „I raz i dwa” nagrodzonego Złotą Palmą), a zakończy się pokazem „Tropikalnej ryby” (1995), surrealistycznego komediodramatu Chen Yu-hsuna.

Jedną z najciekawszych propozycji stanowi melodramat „Miłość jest słodka” (1993) Zhou Yan-zi. Podobnie jak Yang czy Hsiao-hsien, którzy często wracają w swych filmach do czasów dzieciństwa, Yan-zi również portretuje przeszłość. Jego niepozbawiony naiwności, choć urzekający idealistycznym rysem bohaterów film stanowi nostalgiczny portret uczucia rozrysowany na tle tajwańskiego społeczeństwa lat 70. Miłość połączyła tu dwoje młodych: on studiuje w mieście, ale na wakacje przyjeżdża do rodzinnej wioski. Tam poznaje dziewczynę, w której szybko się zakochuje, nieświadomy smutnej tajemnicy, jaką kryje bohaterka. Jak w komentarzu do dzieła wspomniała Wafa Ghermani, „Miłość jest słodka” jest poza tym jedną z niewielu tajwańskich produkcji nakręconych w języku hakka i portretującą ową mniejszość etniczną zamieszkującą południe Chin oraz niektóre części wyspy.

Społeczne wątki zostały podjęte także w „Różu” (1992) Wan Jena, reżysera znanego ze zmysłu socjologicznej obserwacji i chętnie sięgającego po tematy historyczne. Film przywodzi na myśl „Jedz i pij, kobieto i mężczyzno” (1994) – znakomite dzieło Anga Lee, mistrza drugiego pokolenia nowego kina tajwańskiego, dziś pracującego głównie na Zachodzie. Podobnie jak tam, punktem wyjścia dla opowieści o tajwańskim społeczeństwie rozpiętym między tradycją i nowoczesnością jest dla Wan Jena rodzina. A ściślej: rodzinne trio składające się z babci, matki i córki – trzech kobiet z trzech różnych pokoleń rodziny chińskich emigrantów mieszkającej w Tajpej. Kamera śledzi życie bohaterek, ich burzliwe relacje oraz mężczyzn, których spotykają na swej drodze. „Róż” składa się tym samym na przenikliwy portret Tajwanu widzianego z perspektywy trzech pokoleń, z których najstarsze, reprezentowane przez babcię, z trudem adaptuje się do mieszkania w nowej ojczyźnie, a najmłodsze, symbolizowane przez postać rezolutnej nastolatki, nie pamięta czasów kryzysu i dyktatury, pragnąc przede wszystkim cieszyć się życiem.

Kobieta jako główna bohaterka historii powraca również w dramatycznej „Historii Pe-li” (1994) Tana Chou, filmie oddającym znaczącą liberalizację kina tajwańskiego z początku lat 90. Po wielu latach cenzury, która złagodniała w 1988 roku (po zniesieniu trwającego 38 lat stanu wyjątkowego), kinematografia zyskała większą swobodę w przenoszeniu na ekran kwestii seksualności. Przeniosło się to też na sposób portretowania takich zawodów jak hostessy, których rola zwykle sprowadza się do bycia paniami do towarzystwa. Jak wspomniała w prelekcji do filmu Ghermani – nawet, jeśli takie bohaterki pojawiały się na ekranie już wcześniej, to najczęściej były ukazywane stereotypowo, jak kobiety poświęcające się w imię wyższego celu. Tymczasem Tan Chou przemyca w swoim filmie na ekran szczery, dość brutalny i głęboko realistyczny obraz tego świata. Niektóre sceny przywodzą na myśl egzystencjalistyczne kino innego tajwańskiego mistrza ekranu, Tsai Ming-lianga. Jak refren powraca w „Historii Pe-li” nocny portret deszczowego Tajpej – metropolii pełnej samotnych ludzi, którzy podobnie jak tytułowa bohaterka nie wiedzą, co mają począć ze swoim życiem.



Magdalena Bartczak
Portalfilmowy.pl
Ostatnia aktualizacja:  31.10.2012
Zobacz również
Jafar Panahi na Festiwalu Filmowym WATCH DOCS
Tajski "P-047" najlepszym filmem Pięciu Smaków
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2021
Scroll