PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
NIEPODLEGŁOŚĆ
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
Niepodległość
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
Bohaterem cyklu „Klasycy mniej znani” podczas 39 edycji gdyńskiego festiwalu był Janusz Nasfeter, twórca wielu znakomitych filmów skierowanych dla młodej widowni, choć nie tylko.
„Kręcenie kina dla dzieci i młodzieży to obecnie niemal osobna gałąź kinematografii światowej, celebrowana takim sekcjami jak choćby berlińskie Generation. Chciałem tą retrospektywą przypomnieć, że mieliśmy w Polsce prawdziwego mistrza tego rodzaju kina: autora filmów przemawiających równie mocno do wszystkich grup wiekowych, których delikatność, mądrość i formalna elegancja stawiają Nasfetera w czołówce światowych twórców, adresujących swoje kino do młodego widza” – mówi Michał Oleszczyk, dyrektor artystyczny Festiwalu Filmowego w Gdyni

Podczas festiwalowej retrospektywy zaprezentowany zostanie pięć pełnometrażowych filmów Nasfetera: "Małe dramaty" (1958), "Kolorowe pończochy" (1960), "Mój stary" (1962), "Abel, twój brat" (1970) i "Motyle" (1972). Uzupełni je przypomnienie kilku krótkich metraży (prod. Wytwórnia Filmów Oświatowych), od których zaczęła się droga twórcza jej bohatera (Brudasek, 1951; Staś spóźnialski, 1952; Obrazki1/55, 1955; Koledzy, 1956).
  "Brudasek", fot. WFO

Już pierwszymi etiudami oraz pełnometrażowym debiutem "Małe dramaty" (1958) – Janusz Nasfeter w pełni zdefiniował kino, które chciał uprawiać, i pozostał mu wierny do końca twórczości. Małe dramaty – to interesowało go najbardziej, małe nie dlatego, że nieistotne, wręcz odwrotnie, a z powodu bohaterów, których dotykały. Dziecięce dramaty – jego zdaniem – mocno zapadają w pamięć i szczególnie odciskają się na dalszym życiu. Problematykę dziecięcą kontynuował w "Kolorowych pończochach" (1960), subtelnym studium psychologicznym dwóch dziewczynek, ich codziennych problemów, nadziei i niepowodzeń, oraz "Moim starym" (1962), gdzie analizował skomplikowane relacje niemogących znaleźć wspólnego języka ojca i syna.
"Zbrodniarzem i panną" (1963), pełnym suspensu kryminałem, osnutym wokół śledztwa prowadzonego w sprawie morderstwa dokonanego na tle rabunkowym, zapoczątkował serię filmów dla widza dorosłego. "Ranny w lesie" (1963) i "Weekend z dziewczyną" (1968) to pełne trafnych obserwacji psychologicznych historie rozgrywające się podczas niemieckiej okupacji, ujęte w formułę partyzanckiej ballady. Na uwagę zasługują jednak przede wszystkim: "Niekochana" (1965), melodramatyczna historia namiętnego uczucia młodej Żydówki do polskiego studenta, rozgrywająca się nocą z 31 sierpnia na 1 września 1939 roku, oraz "Długa noc" (1967; premiera dopiero w 1989), przejmujący obraz małego miasteczka roku 1943, gdzieś we wschodniej Polsce, w którym jeden z jego mieszkańców ukrywa mężczyznę pochodzenia żydowskiego.


Janusz Nasfeter, fot. T. Komorowski, Muzeum Kinematografii / Festiwal Filmowy w Gdyni

W 1970 roku dramatem "Abel, twój brat", historią 12-letniego chłopca, który nie potrafi dostosować się do cwaniactwa i szpanerstwa rządzącej klasą paczki, powrócił udanie do tematyki dziecięcej. Kontynuował ją w nie mniej interesujących filmach: "Ten okrutny, nikczemny chłopak" (1972), "Motyle" (1972), "Nie będę cię kochać" (1973), "Królowa pszczół" (1977), udowadniając, że jest wybitnym znawcą dziecięcej psychiki, a także znakomitym scenarzystą i reżyserem.


"Małe dramaty", fot. Muzeum Kinematografii / Festiwal Filmowy w Gdyni

Filmy Janusza Nasfetera zajmują ważne – i oryginalne – miejsce na mapie rodzimej kinematografii. „Na przykładzie dzieci rozważał mechanizmy tych samych zjawisk, które ze znacznie większą intensywnością przebiegały w pokoleniu rodziców, pokazał, że «dzieci to ludzie», tacy «niedorośli dorośli»” – jak trafnie zauważa Roman Włodek na łamach książki „Autorzy kina polskiego” (Kraków 2004). A Marek Hendrykowski dodaje w „Polskim filmie fabularnym dla dzieci i młodzieży” (Poznań 1994), że swymi filmami wpisał się doskonale „(…) w powojenny nurt kina światowego opartego na połączeniu autorskiej wrażliwości z uwierzytelniającym ją niejako ekranowym udziałem dziecięcego medium”.


Jerzy Armata
Magazyn Filmowy SFP, 37/2014
  27.12.2014
fot. Muzeum Kinematografii / Festiwal Filmowy w Gdyni
Sylwester Chęciński. Całe życię zdaje maturę
Yestarday... Wywiad z Radosławem Piwowarskim
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2019
Scroll