PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
1997

Słoneczny zegar

, Polska,
plakat: Słoneczny zegar
Reżyseria: Andrzej Kondratiuk
Scenariusz: Andrzej Kondratiuk
Premiera PL: 21 listopad 1997
Opis filmu
Andrzej, starzejący się filmowiec, mieszkający na łonie przyrody we wsi Gzowo, zwraca kamerę na samego siebie. Wspomina dzieciństwo spędzone na zsyłce w Kazachstanie, kiedy od matki dostawał kawałek chleba i puszczając stateczek z papieru po wodzie marzył o powrocie do Polski. Obecnie pod budką z piwem Andrzej poznaje Romka, któremu proponuje pracę przy filmie, uczy go posługiwania się kamerą. Romek pomaga również przy budowie nowego drewnianego domu.
Andrzej kręci ciągle swój film, którego bohaterami są jego najbliżsi: żona Marynia, znajomi, sąsiedzi, przypadkowi wędrowcy. Kamerę często kieruje na otaczającą przyrodę. Marynia jest producentką filmu i kiedy kończy się taśma, jedzie do miasta po zakupy. Pijani kolędnicy Jan i Mareczek, poczęstowani bimbrem zgadzają się zagrać w filmie. Kiedy topnieją lody, Andrzej przywozi łódką Gosię, która strzyże mu brodę. W jego wizjach powraca fotomodelka Matylda, grająca z nim w kości o jego duszę oraz pojawiająca się naga w płomieniach ognia.
Rozkwita przyroda. Marynia ma za złe ciągłe zainteresowanie Andrzeja innymi kobietami: bliźniaczkami w krótkich spódniczkach, które w czasie jej nieobecności on zaprasza na arbuza i fotografowaniem nagiej Elwiry. Chcąc z niego zakpić, przywozi grupę młodych dziewcząt z agencji artystycznej. W sześćdziesiąte urodziny poucza go głosem dobiegającym z helikoptera. Andrzej po wielu latach zakłada w Gzowie kanalizację.
Jest rok 2016, a zniedołężniali staruszkowie Andrzej i Marynia kręcą ciągle ten sam film.
Po filmach Cztery pory roku i Wrzeciono czasu trzeci prywatny film Andrzeja Kondratiuka, zrealizowany w jego wiejskim domu w Gzowie z udziałem żony, aktorki Igi Cembrzyńskiej. Ten film jest intymną rozmową o przemijaniu, miłości, śmierci i kinie. Reżyser przez śmiech chce uwolnić się od lęków starości. Rozlicza się ze swojego życia w szerszej perspektywie, aż po scenę, w której wyobraża sobie swoją późną starość. Sędziwy, niedołężny kręci nadal swój film. To oswajanie starości, oswajanie się z czymś nieuchronnym.
A.W.
opis redakcji
Dane produkcji
ROK PRODUKCJI:
1997
KRAJ PRODUKCJI:
Polska
JĘZYK PRODUKCJI:
polski
PREMIERA POLSKA:
21 listopad 1997
TYTUŁ ORYGINALNY:
Słoneczny zegar
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2020
Scroll