Dystrybutorem filmu jest Reset - popularyzator klasyki filmowej, który z
sukcesem wprowadził do kin, w listopadzie ub. roku, głośne “Opętanie” Andrzeja
Żuławskiego.
Zrealizowane za granicą “Na samym dnie”, które w Polsce w latach 70. było
rozpowszechniane zgodnie z wymogami ówczesnej cenzury, a potem na lata zniknęło
z kinowych i telewizyjnych ekranów było owiane legendą. W momencie premiery
krytycy pisali o nim: “Dzieło
geniusza. Na samym dnie ma nie tylko to, co najlepsze u Goddarda, Truffauta,
Polańskiego, ale jeszcze więcej” (Andrew Sarris, Village Voice), “Połączenie
polskiego wdzięku i brytyjskiego humoru udało się całkowicie dawnemu
asystentowi (w rzeczywistości Skolimowski był scenarzystą - przyp.) Wajdy i
Polańskiego. Można by dzięki temu nazwać jego film Diamentem w wodzie. Jest w
nim przenikliwość Polańskiego i romantyzm Wajdy. Skolimowski posiadł sztukę
wyrażania rzeczy intymnych w sposób ostry i precyzyjny, a jednocześnie
lekki" (Georges Bratschi, La Tribune de Geneva)
Swingujący Londyn końca lat sześćdziesiątych. Nastoletni Mike rozpoczyna swoją
pierwszą pracę w miejskiej łaźni, w której poznaje starszą o kilka lat Susan.
Zauroczony kobietą chłopak zaczyna zabiegać o jej względy. Poddając się
całkowicie urokowi Susan, nie dostrzega prowadzonej przez nią gry.
Na samym dnie jest drugim anglojęzycznym i trzecim
zrealizowanym za granicą (nie licząc nowelowego Dialog 20-40-60) filmem w
dorobku Jerzego Skolimowskiego. Opowieść o wchodzącym w dorosłość nastolatku i
budzącym się w nim pożądaniu, zyskała uznanie krytyków już w momencie swojej
premiery a jego pierwsze pokazy odbyły się na Międzynarodowym Festiwalu
Filmowym w Wenecji (w tamtym okresie na Festiwalu nie przyznawano nagród).
Wcielająca się w postać Susan, Jane Asher była nominowana do nagrody BAFTA w
kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa. Sam twórca po latach mówił: “Mogę być
naprawdę dumny z tego filmu”.
Historia obsesyjnej miłości opowiedziana przez polskiego twórcę ma wspaniałą ścieżkę dźwiękową stworzoną przez piosenkarza i autora tekstów Cata Stevensa oraz niemiecki zespół Can. Wcielająca się w postać Susan, Jane Asher była nominowana do nagrody BAFTA w kategorii najlepsza aktorka drugoplanowa.