PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
10 stycznia 2021 roku obchodzi 70. urodziny Włodzimierz Gołaszewski – aktor, scenarzysta, reżyser i producent, wieloletni członek Stowarzyszenia Filmowców Polskich.
Włodzimierz Gołaszewski urodził się 10 stycznia 1951 roku w Łodzi. Jest absolwentem Wydziału Aktorskiego łódzkiej Szkoły Filmowej (1975). I od aktorstwa zaczynają się jego związki z kinematografią. W 1976 roku zagrał epizod w polsko-norweskim filmie biograficznym „Dagny” Haakona Sandoya, poświęconym towarzyszce życia Stanisława Przybyszewskiego, a rok później w debiutanckiej fabule Janusza Kijowskiego „Indeks”, która – z powodów cenzuralnych – musiała poczekać na premierę cztery lata (1981). Zagrał w kilku filmach kinowych, m.in. w wyreżyserowanych przez siebie „Dłużnikach śmierci” (1985) wcielił się w żołnierza wyklętego „Groma”, a w „Szwedach w Warszawie” (1991) w pułkownika Rawicza. Pojawił się też w wielu serialach, m.in. „Rodzie Gąsieniców” (1979) Konrada Nałęckiego, „Białym tangu” (1981) Janusza Kidawy, a także w „Klanie” (1997-2001), „Na Wspólnej” (2003-2020), „Kryminalnych” (2005), „Barwach szczęścia” (2008), „Prawie Agaty” (2012-2013).

Aktorstwo Gołaszewskiemu jednak nie wystarczało. W 1976 roku asystował Gerardowi Zalewskiemu przy realizacji telewizyjnej fabuły „Zielone – minione…”, a dwa lata później w pracy nad jego pełnometrażowym debiutem kinowym „Znaki zodiaku”. Na planie telewizyjnego filmu „Trochę wielkiej miłości” (1976) Pawła Kędzierskiego, „Indeksu” (1977) Kijowskiego, „Katastrofy w Gibraltarze” (1983) Bohdana Poręby, a także serialu „Ród Gąsieniców” (1979) pełnił funkcję II reżysera.

Jako reżyser zadebiutował krótką fabułą telewizyjną „Gdzie szukać szczęścia” (1981). Dwa lata później zrealizował pełnometrażowych „Dłużników śmierci” (1983), pełną suspensu i dramatycznych zwrotów akcji opowieść o zbrojnym podziemiu działającym po zakończeniu II wojny na Białostocczyźnie, a w 1991 roku – „Szwedów w Warszawie”, ekranizację powieści Walerego Przyborowskiego, rozgrywającej się w połowie wieku siedemnastego, kiedy to wojska szwedzkie pod wodzą Karola Gustawa napadły na osłabione wojnami i wewnętrznymi konfliktami państwo polskie. Film ten przyniósł mu nagrodę jury dziecięcego – Marcinek na 12. Festiwalu Polskich Filmów dla Dzieci i Młodzieży w Poznaniu (1992). Ma na swym koncie także realizację filmów dokumentalnych, m.in. „Wilhelms-Haven – miasto Morza Północnego” (1987), uhonorowane I Nagrodą na Festiwalu Filmowym „Ludzie i Morze” w Gdyni (1988), i „Misjonarzy” (1993; współreżyseria: Stefan Truszczyński), nagrodzonych na Międzynarodowym Katolickim Festiwalu Filmów i Multimediów w Niepokalanowie (1994).
Jerzy Armata
SFP
Ostatnia aktualizacja:  7.01.2021
Zobacz również
fot. SFP
Ireneusz Hartowicz – z Hollyłodzi do Hollywoodu
Kreatywna Europa: Mapa projektów 2014-2020
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2021
Scroll