PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
Anna Beata Bohdziewicz – wybitna fotografka, publicystka i kuratorka wystaw, wieloletnia członkini Stowarzyszenia Filmowców Polskich, 15 kwietnia 2020 roku obchodzi urodziny.
Jest córką tłumaczki i scenarzystki – Ariadny Demkowskiej-Bohdziewicz oraz reżysera i legendarnego pedagoga łódzkiej Szkoły Filmowej – Antoniego Bohdziewicza. Nie poszła jednak śladem rodziców, postanowiła studiować archeologię i etnografię na Uniwersytecie Warszawskiem.

„Co się odwlecze, to nie uciecze”, po obronie pracy magisterskiej (1974) podjęła pracę w… Przedsiębiorstwie Realizacji Filmów, gdzie znalazła się w pionie reżyserskim kilku znakomitych, a jednocześnie różnorodnych pod względem treści i formy filmów, m.in. „Personelu” (1975) Krzysztofa Kieślowskiego, „Dziejów grzechu” (1975) Waleriana Borowczyka, „Oczu urocznych” (1976) Piotra Szulkina, „Dróg pośród nocy” (1979), niemieckiej fabuły telewizyjnej Krzysztofa Zanussiego.

W 1977 roku zadebiutowała jako II reżyser na planie „Rekordu świata” (1977) Filipa Bajona. Tę funkcję pełniła jeszcze podczas realizacji „Poza układem” (1977) Jana Rutkiewicza, „…gdziekolwiek jesteś, Panie Prezydencie…” (1978) Andrzeja Trzosa-Rastawieckiego, „Podróży do Arabii” (1979) Antoniego Krauzego, „Kontraktu” i „Constans” (1980) Krzysztofa Zanussiego.

Jej prawdziwym powołaniem stała się jednak fotografia. Zainteresowanie nią wyniosła z rodzinnego domu. Jej ojciec fotografował w czasie wojny, ponadto szkolił fotografów i filmowców, był także szefem komórki filmowej Armii Krajowej podczas Powstania Warszawskiego. Anna zaczęła uprawiać fotografię podczas uniwersyteckich studiów. Pierwszą indywidualną wystawę miała w pracowni prof. Zofii Demkowskiej już w 1974 roku. W 1981 roku aktywnie działała w Regionie Mazowsze NSZZ „Solidarność”, w latach 1983-1989 blisko współpracowała z prasą podziemną.

Szybko stała się fotograficzną mistrzynią. Jej prace zaczęły publikować prestiżowe pisma, m.in. „Tygodnik Powszechny”, „The Independent”, „Zeszyty Literackie”, „Konteksty”, „Gazeta Wyborcza”, także internetowe, m.in. „Fototapeta”. Ogromną popularność zyskał prowadzony od kilkudziesięciu lat „Fotodziennik”, subiektywny zapis życia prywatnego oraz tego wszystko, co wokół, w którym zdjęciom towarzyszą literackie, niezwykle osobiste podpisy.

Ma na swym koncie kilkadziesiąt wystaw indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Berlinie, Bostonie, Bratysławie, Chicago, Glasgow, Liège, Monachium, Nowym Jorku, Portland, Pradze, Salzburgu, Wilnie. Jest  laureatką wielu prestiżowych laurów, m.in. Nagrody Rady Artystycznej Związku Polskich Artystów Fotografików za najlepszy debiut (1985), Nagrody Artystycznej Młodych im. Stanisława Wyspiańskiego (1987), Nagrody Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich (1987). W 2007 roku uhonorowano ją Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Jej albumy – jak choćby „Lekki powiew wolności 1981” czy „1989. Wszystko od nowa. Fotodziennik, czyli piosenka o końcu świata” – to z jednej strony fantastyczny zapis czasu, który minął, z drugiej – jest w nim jakaś uniwersalna i ponadczasowa prawda. Można rzec, przywołując stary slogan – prawda czasu, prawda ekranu. Anna Bohdziewcz dokumentuje sprawy ważne i te mniej ważne, które z biegiem lat okazują się jednak nie mniej ważne. Kolejnych wspaniałych zdjęć, dużo zdrowia, wszystkiego najlepszego, Aniu!
Jerzy Armata
SFP
Ostatnia aktualizacja:  11.04.2020
Zobacz również
fot. ArtZoom/SFP
Ruszyło e-kino pod Baranami
Michał Oleszczyk: Filmowa kwarantanna z Kulturą #3
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2020
Scroll