PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
Kilka dni temu pisaliśmy o wspaniałym sukcesie Małgorzaty Imielskiej, której film „Wszystko dla mojej matki” wygrał jedną z sekcji 18. edycji Dhaka International Film Festival. Tegoroczna polska obecność na festiwalu w Bangladeszu była zauważalna i bogata merytorycznie.
Uhonorowany główną nagrodą i nagrodą za reżyserię debiut Małgorzaty Imielskiej brał udział w sekcji Woman Filmmakers. Z kolei film Jacka Pawła Bławuta „Dzień Czekolady” prezentowany był w programie dziecięcym.

Joanna Kos-Krauze przewodniczyła jury w konkursie głównym  „Kino współczesnej Azji”. Jednocześnie przez cały czas trwania festiwalu trwała retrospektywa filmów małżeństwa Krauzów w ramach cyklu Kino Świata. Widzowie obejrzeli: „Ptaki śpiewają w Kigali”, „Papuszę”, "Plac Zbawiciela", „Mojego Nikifora”.  - Doświadczenie niesamowite. Retrospektywa była świetnie zorganizowana, odbyło się mnóstwo spotkań z publicznością, ze studentami, dziennikarzami. Bengalczycy (podobnie jak Hindusi) kochają kino, znają też klasykę polskiej kinematografii. Szczególnie interesowała ich sytuacja kobiet we współczesnej polskiej kinematografii, było to na pewno związane z konferencją, w której brałam udział – mówi Joanna Kos-Krauze.

Plakaty retrospektyw festiwalowych, fot. archiwum prywatne

W istocie, według słów organizatorów, Międzynarodowa Konferencja na Temat Kobiet w Kinie, była „sercem” festiwalu. Była to już szósta jej edycja, pierwsza w Dhaka. „ Biorąc pod uwagę, że kobiety stanowią połowę ludzkości oraz integralne znaczenie kwestii kobiet w procesach rozwoju  świata, najwyższy czas, aby taka konferencja została zwołana w kraju takim, jak Bangladesz. Tym bardziej, że świat dotykają obecnie ogromne przemiany, co na sytuację kobiet wpływa zarówno pozytywnie jak i negatywnie” – piszą organizatorzy.

Joanna Kos-Krauze przedstawiała sytuację kobiet w polskim kinie, korzystając zarówno z badaniach McKinsey & Company przedstawionych na zeszłorocznym FPFF w Gdyni, jak i na nieocenionym raporcie prof. Moniki Talarczyk. Według badań prestiżowej kancelarii  McKinsey & Company przedstawionych na Gdynia Film Festival w 2019 roku   liczby – zarówno ze świata, jak i z Polski - mówią za siebie. Problem nierównego udziału kobiet w życiu gospodarczym istnieje i ma poważne konsekwencje.

 
Jury festiwalu, fot. archiwum prywatne

Według badań profesor Talarczyk (do 2017 roku) w latach 2006-2017 kobiety  wyreżyserowały 28% filmów. Wszystkich. Statystykę tę zawyżają fabuły krótkometrażowe (27% reżyserek), dokument i animacja (po 30% reżyserek). Pełnometrażowych fabuł kobiety reżyserują 14%. Niemniej jednak procent ten rośnie. Ostatnie badanie z lat 2006-2015 dało wynik zaledwie 12% reżyserek długich fabuł. Różnica między udziałem kobiet w reżyserii krótkich a długich metraży pokazują, że kobiety po założeniu rodziny i urodzeniu dziecka mają ogromny problem z powrotem do zawodu. To jedno z największych wyzwań na filmowym rynku pracy w Polsce. Wiemy też, jak wygląda obecność kobiet w polskim kinie w innych zawodach. Kierowniczki produkcji, kompozytorek stanowią 4%, scenarzystki 25%,  autorki obrazu 5%, montażystki - 27%. Liczby przeważające na korzyść kobiet pojawiają się, gdy mowa o udziale kostiumografek (93%), charakteryzatorek (87%) i scenografek (60%). Te zawody są od lat zdominowane przez kobiety.  Badania profesor Lodz Film School, pojawienie się ruchu kobiet filmu, aktywność liderów i liderek środowiska audiowizualnego przyczyniają się, choć powoli, do zmiany sytuacji – mówiła Joanna Kos-Krauze. - Najtrudniejsze wydają się zmiany mentalności. To proces powolny, wymagający cierpliwości i czasu. jak podkreśla Monika Talarczyk, to je dotychczas blokowało przed identyfikacją z feminizmem.  Pracując w przemyśle filmowym od lat, jednak nie pozostają ślepe na krzywdzące reguły. Odnoszą wielkie sukcesy, ale mają też poczucie, że biorą udział w nierównych zawodach, w których muszą być dwa razy lepsze, silniejsze, wytrwalsze niż koledzy.

 Zakończenie festiwalu, Joanna Kos-Krauze, Małgorzata Imielska, Katarzyna Filimoniuk, fot. archiwum własne

  18. Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Dhace trwał w dniach 11-19 stycznia 2020 r.




Anna Wróblewska
artykuł redakcyjny
Ostatnia aktualizacja:  25.01.2020
Zobacz również
Script Fiesta: składy jurorskie
Sławomir Idziak – Tworzenie spójnego obrazu
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2020
Scroll