PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
Tadeusz Lubelski – teoretyk, krytyk i historyk filmu specjalizujący się w kinematografii polskiej i francuskiej, także tłumacz nie tylko tekstów o tematyce filmowej, ale również poezji Aleksandra Wertyńskiego, profesor nauk humanistycznych, członek Europejskiej Akademii Filmowej – 1 lipca obchodzi swoje 70. urodziny.
Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim (1971), w 2002 roku został profesorem, a pięć lat później profesorem zwyczajnym, zaś w latach 2008-2012 kierował Instytutem Sztuk Audiowizualnych na tejże uczelni. Doktorat uzyskał na podstawie rozprawy „Poetyka powieści i filmów Tadeusza Konwickiego", w której zaproponował metodologię badania utworów tego znakomitego pisarza i reżysera uwzględniającą dorobek całościowy –  bez podziału na twórczość prozatorską i filmową (najwyżej ceni „Jak daleko stąd, jak blisko”, film z 1971 roku). Jego pracą habilitacyjną były – niezwykle interesujące i poznawczo odkrywcze – „Strategie autorskie w polskim kinie fabularnym lat 1945-1961".

Lubelski zajmuje się kinematografią wieloaspektowo – jest naukowcem, krytykiem, publicystą, działaczem filmowym, m.in. członkiem Komitetu Nauk o Sztuce Polskiej Akademii Nauk (od 1999, w latach 2007-2011 jego przewodniczący), przewodniczącym Rady Programowej Krakowskiego Festiwalu Filmowego (od 2003), ekspertem Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej (od 2005), członkiem Rady Naukowej „Kwartalnika Filmowego”, dwumiesięcznika „Ekrany” oraz projektu edukacyjnego PISF „Filmoteka Szkolna”, był zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Kino” (1994-2006), przez wiele lat pisywał recenzje w „Tygodniku Powszechnym”, przewodniczył jury Ogólnopolskiego Konkursu Wiedzy o Filmie dla Młodzieży Szkół Ponadpodstawowych, organizowanego w Gdańsku (1995-2012).

Miałem przyjemność poznać go stosunkowo wcześnie, kiedy on skończył studia uniwersyteckie, a ja je zaczynałem. Wygłaszał wówczas – na przemian z Marią Malatyńską i Adamem Garbiczem – prelekcje w DKF Studentów, funkcjonującym w krakowskim kinie Młoda Gwardia, a w tygodniku „Film” – pisywał recenzje książek o tematyce filmowej (były takie czasy, że „Film” był tygodnikiem, a obok niego istniały jeszcze „Ekran” i „Magazyn Filmowy”, także jako tygodniki). Już wtedy ogromnie lubiłem go słuchać i czytać. Bo Lubelski obok wielkiej wiedzy i kultury wypowiedzi imponował mi zawsze gawędziarskimi umiejętnościami. Tak jak prof. Aleksander Jackiewicz, na którego telewizyjnych „Latarniach Czarnoksięskich” się wcześniej wychowywałem.

Tę atrakcyjność słowa – zarówno mówionego, jak i pisanego – a także szeroki humanistyczny kontekst cenię u Lubelskiego najbardziej. To krytyk, historyk, teoretyk filmu, który jest po prostu znakomitym pisarzem, czego dowodem książki przez niego zredagowane, m.in. „Kino Krzysztofa Kieślowskiego” (1997), „Agnès Varda, kinopisarka” (2006), „Od Mickiewicza do Masłowskiej. Adaptacje filmowe literatury polskiej” (2014), przetłumaczone, m.in. „Hitchcock/Truffaut” (2005), zwłaszcza te napisane, m.in. „Nowa Fala. O pewnej przygodzie kina francuskiego” (2000), „Historia kina polskiego. Twórcy, filmy, konteksty” (2009, Nagroda PISF dla najlepszej książki filmowej roku, 2010), a szczególnie – fantastyczna i jakże nowatorska – „Historia niebyła kina PRL” (2012, Nagroda „Kina" im. Bolesława Michałka, Nagroda PISF dla najlepszej książki filmowej roku, Nominacja do Nagrody NIKE). A jak zajmującym gawędziarzem jest, można się przekonać dzięki czteropłytowemu wydawnictwu Akademii Filmu Polskiego, zawierającemu dwanaście wykładów opartych na jego autorskiej „Historii kina polskiego”. Lubelski udowodnił, że pisanie o filmie też może być dobrą i niezwykle atrakcyjną literaturą. Wszystkiego najlepszego!
Jerzy Armata
SFP
Ostatnia aktualizacja:  28.06.2019
Zobacz również
fot. SFP
Zakończono pierwsze zdjęcia 25. Wielkiej Przygody z Filmem
"Cienie Imperium" - dokument inspirowany książką Tomasza Grzywaczewskiego
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2021
Scroll