PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
WYDARZENIA
  30.08.2018
„Pisałem wiersze i malowałem obrazy – to były moje pasje. W pewnym momencie zrozumiałem, że kino jest w stanie je połączyć” – wyznaje Lech Majewski. Ten niezwykle wszechstronny artysta – reżyser filmowy, teatralny, operowy i telewizyjny, scenarzysta, operator, kompozytor, scenograf, producent, poeta, prozaik, malarz, rzeźbiarz, plakacista, fotografik – 30 sierpnia kończy 65 lat.
Pochodzi z Katowic, w których mieszka do dziś, choć tak naprawdę całe życie jest w drodze, realizując i pokazując filmy na całym świecie. Katowickie mieszkanie po rodzicach jest jednak najważniejsze, stanowi główną bazę wypadową. „Gdy jestem w Polsce, mieszkam w Katowicach, gdy robię w Polsce film, staram się kręcić go w Katowicach, gdy zbieram ekipę, to z tutejszych ludzi, a śpię w mieszkaniu rodziców, w którym przyszedłem na świat. Choć dużą część życia spędzam w Wenecji, w Nowym Jorku lub w hotelach, to jestem lokalnym patriotą Katowic” – wyznaje artysta.

Studiował malarstwo na Akademii Sztuk Pięknych, ale głównym jego powołaniem okazał się film, jest absolwentem Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (1977). Zanim zajął się kinem i teatrem, publikował wiersze na łamach m.in. „Nowego Wyrazu”, „Poezji”, „Literatury”. Jest autorem kilku tomików poetyckich: „Baśnie z tysiąca nocy i jednego miasta” (1977), „Poszukiwanie raju” (1978), „Mieszkanie” (1981), „Muzeum mojej nędzy” (1997), „Święty Sebastian” (1998), oraz powieści, m.in. „Kasztanaja” (1981), „Szczury Manhattanu” (1993), „Pielgrzymka do grobu Brigitte Bardot Cudownej” (1996), „Metafizyka” (2002), „Hipnotyzer” (2003), „Manhattan Babilon” (2015), a także frapującego eseju „Asa Nisi Masa. Magia w »8 i 1/2« Felliniego”(1994).

W 1977 roku wyreżyserował Homerowską „Odyseję” na deskach warszawskiego Teatru Studio. Rok później zrealizował średniometrażową nowelę „Zwiastowanie” w filmie „Zapowiedź ciszy” (1978). Samodzielnym debiutem reżyserskim okazał się nakręcony dwa lata później „Rycerz” (1980), niekonwencjonalna opowieść, której akcja toczy się w średniowieczu. W 1981 roku wyjechał na festiwal do Cambridge i pozostał w Anglii. Rok później wystawił „Odyseję” na barkach na Tamizie. Filmem „Lot świerkowej gęsi”, zrealizowanym w Stanach Zjednoczonych, rozpoczął swą międzynarodową karierę, którą umocnił nakręconym – w koprodukcji brytyjsko-szwajcarsko-brazylijskiej – „Więźniem z Rio” (1988) oraz – w koprodukcji amerykańsko-polskiej – „Ewangelią według Harry’ego” (1993). Majewski jest także autorem scenariusza i producentem znanego filmu Juliana Schnabla „Basquiat – taniec ze śmiercią” (1995).

W 1997 roku nakręcił w polskiej telewizji „operę autobiograficzną” – „Pokój saren” (1997), a dwa lata później „Wojaczka” (nagrody w Gdyni, Łagowie, Barcelonie, Coroto, Trencianskich Teplicach), przejmującą fabułę – rozgrywającą się w siermiężnej rzeczywistości PRL-u – o ostatnich chwilach zbuntowanego poety, tragicznie zmarłego w wieku dwudziestu sześciu lat. Kolejny film – „Angelus” (2001) – poświęcił historii janowskiej gminy okultystycznej, działającej na Śląsku od lat trzydziestych do pięćdziesiątych. To właśnie „rzeczy tajemne" pozwoliły jej członkom w miarę pogodnie przetrwać okupacyjne i stalinowskie czasy.

„Szklane usta” (2006) to niekonwencjonalny poetycki esej, skonstruowany na bazie słynnej wystawy wideo-artu „Krew poety”, którą Majewski nazwał poematem w 33 obrazach, zaś „Młyn i Krzyż” (2010; nagrody w Gdyni, Łagowie, Toruniu, Luksemburgu, Terni) – frapująca, zrealizowana z ogromnym rozmachem inscenizacyjnym próba współczesnego odczytania słynnego obrazu Petera Bruegla „Droga na Kalwarię”. Ostatni film „Onirica” (2013) to przejmująca opowieść o mężczyźnie, którego dotknęła wielka tragedia – sam cudem przeżył groźny wypadek samochodowy, ale zginęli w nim jego bliscy. Od dwóch lat pracuje nad – realizowaną w koprodukcji polsko-amerykańsko-luksemburskiej – „Doliną Bogów”, z Charlotte Rampling, Johnem Malkovichem i Joshem Hartnettem w rolach głównych.

W 2006 roku w nowojorskim Musem of Modern Art zorganizowano Majewskiemu retrospektywę twórczości. To bez wątpienia jeden z najbardziej cenionych za granicą polskich artystów. Pisze, reżyseruje, maluje, rzeźbi, komponuje… Gdy pytam go, co ma napisane na wizytówce, odpowiada – Lech Majewski.

Jerzy Armata
SFP
Ostatnia aktualizacja:  29.08.2018
Zobacz również
fot. SFP
Trzy programy edukacji filmowej podczas Wama Film Festival
Polskie akcenty podczas 75. MFF w Wenecji
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2020
Scroll