PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Komunikaty
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
WYDARZENIA
  8.11.2011

7 listopada zaczął się Festiwal As Cameralis, obejmujacy różne dziedziny sztuki. 9 i 22 listopada odbędą się pokazy filmów francuskiej reżyserki w kinie Rialto.

Agnès Varda należy do tego, wcale nie tak licznego, grona twórców, którzy wymykają się wszelkim klasyfikacjom. Od debiutanckiego „La Pointe Courte” z 1954 roku, po „Plaże Agnès” z 2008 rzesze filmoznawców, krytyków i teoretyków kina próbują jakoś jej filmy usystematyzować, a przez to strywializować ich poetyckie piękno, odebrać im rys jej osobowości, sprowadzić do formy artystowskich manifestów, którymi – w żadnym wypadku! – nie są. Trudno właściwie powiedzieć, dlaczego tak się dzieje – być może dlatego, że Varda jest kobietą, że debiutowała w czasie, gdy filmowcy szczególnie mocno podkreślali swoją przynależność do grupy nowofalowców, że nie przepadając za gatunkowością, wciąż ulega pokusie opisywania swoich filmów w kategoriach dokumentów lub fabuł. Być może jednak zupełnie się tym nie przejmuje i tworzy kino osobne, kłopot pozostawiając krytykom i filmoznawcom. 


Kadr z filmu "Plaże Agnès", fot. Stowarzyszenie Nowe Horyzonty

Życie Vardy zawsze splatało się z kinem, a filmy w jakimś stopniu były odbiciem jej życia. Dlatego tak ważne dla zrozumienia jej twórczości jest poznanie kilku faktów. Studiowała filozofię na Sorbonie (przez rok), w Luwrze w Szkole Sztuk Pięknych przez rok studiowała sztukę (chciała zostać konserwatorem zabytków, ale szybko znudził ją ten zawód). W końcu skończyła wieczorową szkołę fotografii. Pracowała jako uliczny fotograf, portretowała sławnych ludzi teatru, była fotoreporterką w Hiszpanii, Anglii, w Niemczech i w Chinach. W końcu założyła własną, malutką firmę produkcyjną, dla której (za pieniądze odziedziczone po ojcu) przygotowała swój pierwszy film, na zawsze wiążący ją z Nową Falą. Wiosną 1958 roku urodziła córkę Rosalie. W tym samym roku poznała reżysera Jacquesa Demy, który nie tylko został jej mężem (i ojcem jej syna), ale do dziś pozostaje głównym źródłem inspiracji. Była zaangażowana w ruch feministyczny, choć – co warto podkreślić – prócz kobiecej perspektywy próżno szukać w jej obrazach jasno wyrażonej ideologii.
 
W filmach Vardy wciąż i wciąż znajdujemy elementy jej biografii, czasem, jak w „Plażach Agnès ”, bardzo dosłownie. Często też sama pojawia się na ekranie, przekraczając granicę pomiędzy byciem twórcą a odtwórcą. Jednocześnie – od dnia debiutu – autorka przyznawała się do zupełnej ignorancji i nieznajomości kina. Być może dlatego więcej w jej kinie synkretyzmu gatunkowego, inspiracji malarstwem i fotografią, niż samych historii, opowieści, dramatów. Varda lubi fabularyzować dokumenty i mocno trzymać się rzeczywistości w swoich fabułach. Lecz najbardziej chyba lubi eksperymentować. Stąd zapewne „Cléo od 5 do 7”, film, który rozwija się w czasie rzeczywistym, kręcony był chronologicznie, linearnie. Stąd zapewne „filmy bliźniacze”, zabawa, którą Varda uprawiała w latach 80. przygotowując niby-fabułę i niby-dokument oscylujące wokół tego samego tematu. Zapewne najprościej byłoby nazwać jej filmy esejami, gdyby nie fakt, że i tym z pewnością nie są.

9 listopada

Blok I – 17.30
Mijając zamki nad Loarą reż. Agnès Varda, 1957, 17 min.
Kung-Fu master 1987, 80 min.

Blok II – 20.00
Agnès V. o Jane B. reż. Agnès Varda, 1987, 97 min.

22 listopada

Blok I – 18.00
Opera Muffo reż. Agnès Varda, 1958, 17 min.
Cléo od 5 do 7 reż. Agnès Varda, 1961, 90 min.

Blok II – 20.00
Plaże Agnès reż. Agnès Varda, 2008, 110 min.


KS
Ars Cameralis
Ostatnia aktualizacja:  8.11.2011
Zobacz również
Akademia Filmu Dokumentalnego „MovieWro” od 24.11 do 15.12
Trzy polskie filmy na przeglądzie kina europejskiego w Waszyngtonie
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2020
Scroll