PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU

Kazimierz Kutz

Kazimierz Kutz
URODZONY: 16 luty 1929, Szopienice
ZMARŁ: 18 grudzień 2018 w wieku 89 lat,
Filmografia
 PION REŻYSERSKI (22)
1995
Pułkownik Kwiatkowski
Reżyser
1994
Śmierć jak kromka chleba
Reżyser
1994
Zawrócony
Reżyser
1993
Straszny sen Dzidziusia Górkiewicza
Reżyser
1985
Wkrótce nadejdą bracia
Reżyser
1983
Na straży swej stać będę
Reżyser
1979
Paciorki jednego różańca
Reżyser
1975
Znikąd donikąd
Reżyser
1974
Linia
Reżyser
1971
Perła w koronie
Reżyser
1969
Sól ziemi czarnej
Reżyser
1967
Skok
Reżyser
1966
Ktokolwiek wie...
Reżyser
1964
Upał
Reżyser
1963
Milczenie
Reżyser
1961
Ludzie z pociągu
Reżyser
1961
Tarpany
Reżyser
1960
Nikt nie woła
Reżyser
1958
Krzyż walecznych
Reżyser
1956
Kanał
I Asystent reżysera, II Reżyser
1956
Cień
Asystent reżysera
1954
Pokolenie
Asystent reżysera
 SCENARIUSZ (12)
1994
Zawrócony
Scenariusz
1994
Śmierć jak kromka chleba
Scenariusz
1985
Wkrótce nadejdą bracia
Na podstawie
1983
Na straży swej stać będę
Scenariusz
1981
Fantazja dur-moll
Opieka artystyczna
1979
Paciorki jednego różańca
Na podstawie
1974
Linia
Scenariusz
1971
Perła w koronie
Scenariusz
1969
Sól ziemi czarnej
Scenariusz
1967
Skok
Scenariusz
1963
Milczenie
Scenariusz
1961
Tarpany
Scenariusz
 AKTOR (9)
2019
Pan T.
2012
Kutzowizna
2010
Żyłem 17 razy
Jako on sam
2005
Drugie wcielenie reżysera K.
Bohater
2002
Kochany i nienawidzony. Dramat życia i śmierci twórcy "Krzyżaków"
Jako on sam
1997
Śląsk Kazimierza Kutza
(bohater filmu)
1974
Śląska opowieść
(bohater filmu)
1956
Kanał
1954
Pokolenie
członek GL
Opis
Po ukończeniu niemieckiej szkoły podstawowej musiał wyjechać w 1944 roku na roboty do Rzeszy. Dopiero w 1949 roku ukończył szkołę średnią, zdając przy okazji do PWSF w Łodzi na Wydział Reżyserii. Tam ćwiczył swoje umiejętności, realizując przy okazji etiudy studenckie. Naukę ukończył w 1955 roku, ale już rok wcześniej zadebiutował w roli asystenta Andrzeja Wajdy przy „Pokoleniach”. Dwa lata później dołożył do tego funkcję II reżysera przy „Kanale. Kutz pragnął kręcić swoje filmy, więc dosyć szybko, w 1958 roku, rok po rozpoczęciu działalności w Zespole Filmowym „Kadr”, zadebiutował pełnometrażową fabułą. „Krzyż walecznych”. Obraz przyjęto przychylnie, a młody twórca zaczął budować swoją reputację. Drugi film Kutza-reżysera, „Nikt nie woła” z 1960 roku, opowieść o losach Polaków na froncie wschodnim, nie trafił już tak dobrze w gusta środowiska. Na prawdziwe i długotrwałe uznanie reżyser musiał poczekać do roku 1969, kiedy premierę miała „Sól ziemi czarnej”, pierwsza część tzw. „tryptyku śląskiego”, w której Kutz w realistycznym stylu ukazywał prawdziwe oblicze Śląska, jednocześnie mitologizując niektóre aspekty z nim związane. Kolejne części powstały w 1974 roku („Perła w koronie”) oraz 1979 roku („Paciorki jednego różańca”).

Popularność tych filmów tkwiła nie tylko w starannej realizacji i trzymaniu się historycznych faktów, ale także w ukazywaniu Ślązaków jako społeczności, która wzajemnie się wspiera i napędza. W ten sposób Kazimierz Kutz złożył hołd swojej „małej ojczyźnie”. Kutz kręcił także dokumenty o Śląsku, aczkolwiek nie osiągnęły one tak wielkiej popularności, jak zrealizowana w 1994 „Śmierć jak kromka chleba”, w której reżyser bezpardonowo rozprawił się z krwawymi wydarzeniami z kopalni „Wujek”. Była to dla niego również osobista vendetta, gdyż prawdziwe wydarzenie z 1981 roku, przeciwko któremu mocno protestował, doprowadziło go do zarzucenia działalności w Ośrodku TV Katowice.

Kariera Kutza nie obfitowała w same sukcesy. Niektóre jego filmy, takie jak publicystyczna „Linia”, były uznawane za ambitne porażki. Inne nie przekonywały do siebie ani widzów, ani krytyków. Przykładem takiego były „Tarpany” z 1962 roku, które zaowocowały jednak przyjaźnią Kutza z autorem zdjęć Wiesławem Zdortem. Kutz jednocześnie rozwijał swoją działalność teatralną, wystawiając kolejne sztuki oraz kręcąc dla Teatru TV. Z kolei jego kariera w filmie zakończyła się w latach 90. Najpierw był „Straszny Sen Dzidziusia Górkiewicza” (1993 r.), kontynuacja „Eroiki” Andrzeja Munka, potem - poza przywoływaną „Śmiercią jak kromka chleba” – „Zawrócony” (1994 r.) Pułkownik Kwiatkowski” (1995 r.). Wszystkie te filmy podejmowały tematykę komunizmu w konwencji komediowej. W 1997 roku powstał serial „Sława i chwała” na podstawie powieści Jarosława Iwaszkiewicza. Od tego czasu Kutz zajmuje się polityką (senator IV, V, VI i VIII kadencji, poseł na Sejm VI kadencji), edukacją oraz promocją Śląska.

Wśród innych zasług Kazimierza Kutza należy wymienić książkę „Klapsy i ścinki. Mój alfabet filmowy i nie tylko”, w której przedstawił ciekawy portret świata filmowego. W latach 1984-1987 był zastępcą kierownika artystycznego Zespołu Filmowego „Kadr”, w 1981 został prezesem Śląskiego Towarzystwa Filmowego, które współtworzył, a od 1986 roku zaczął wykładać na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego. Był członkiem założycielem Stowarzyszenia Filmowców Polskich, a w 1997 roku otrzymał tytuł Doctora Honoris Causa Uniwersytetu Opolskiego. W 1992 roku zdobył „Wiktora” dla wybitnej osobowości telewizyjnej, otrzymał także nagrody za całokształt twórczości na FPFF w Gdyni oraz (wspólnie z Wiesławem Zdortem) na Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Autorów Zdjęć Filmowych "Camerimage". Był nominowany za „Perłę w koronie” do Złotej Palmy festiwalu w Cannes, zdobył Nagrodę Specjalną Jury MFF w Karlovych Varach za „Paciorki jednego różańca” oraz liczne nagrody na polskich festiwalach. Laureat Nagrody Specjalnej Stowarzyszenia Autorów Zdjęć Filmowych (PSC) w 2015 roku.
opis redakcji
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2019
Scroll