PORTAL
start
Aktualności
Filmy polskie
Box office
Baza wiedzy
Książki filmowe
Dokument
Scenarzyści
Po godzinach
Blogi
Konkursy
SFP
start
Wydarzenia
Pożegnania
Zostań członkiem SFP
Informacje
Dla członków SFP
Kontakt
ZAPA
www.zapa.org.pl
Komunikaty
Informacje
Zapisy do ZAPA
Kontakt
KINO KULTURA
www.kinokultura.pl
Aktualności
Informacje
Repertuar
Kontakt
STUDIO MUNKA
www.studiomunka.pl
Aktualności
Informacje
Zgłoś projekt
Kontakt
AKTORZY POLSCY
www.aktorzypolscy.pl
Aktualności
Informacje
Szukaj
Kontakt
FILMOWCY POLSCY
www.filmowcypolscy.pl
Aktualnosci
Informacje
Szukaj
Kontakt
MAGAZYN FILMOWY
start
O magazynie
Kontakt
STARA ŁAŹNIA
www.restauracjalaznia.pl
Aktualności
Informacje
Rezerwacja
Kontakt
PKMW
start
Aktualności
Filmy
O programie
Kontakt
Portal
SFP
ZAPA
Kino Kultura
Studio Munka
Magazyn Filmowy
Stara Łaźnia
PKMW
Aktorzy Polscy
Filmowcy Polscy
MENU
Andrzej Munk
URODZONY: 16 październik 1921, Kraków
ZMARŁ: 20 wrzesień 1961 w wieku 39 lat, Łowicz
Filmografia
 PION REŻYSERSKI (12)
1962
Pasażerka
Reżyser
1959
Zezowate szczęście
Reżyser
1958
Spacerek staromiejski
Reżyser
1957
Eroica
Reżyser
1956
Człowiek na torze
Reżyser
1955
Niedzielny poranek
Reżyser
1954
Gwiazdy muszą płonąć
Reżyser
1954
Błękitny Krzyż
Reżyser
1953
Kolejarskie słowo
Reżyser
1952
Bajka
Reżyser
1952
Pamiętniki chłopów
Reżyser
1951
Kierunek - Nowa Huta!
Reżyser
 SCENARIUSZ (8)
1962
Pasażerka
Na podstawie
1958
Spacerek staromiejski
Scenariusz
1956
Człowiek na torze
Na podstawie
1955
Niedzielny poranek
Scenariusz
1954
Błękitny Krzyż
Scenariusz
1954
Gwiazdy muszą płonąć
Scenariusz
1953
Kolejarskie słowo
Scenariusz
1952
Pamiętniki chłopów
Scenariusz
 ZDJĘCIA (3)
1950
Pielęgniarki
Zdjęcia
1950
Maria Rzecka
Zdjęcia
1949
Tryumf
Zdjęcia
 AKTOR (1)
1978
Eugeniusz Cękalski. Antoni Bohdziewicz. Andrzej Munk.
(bohater filmu)
Opis
Reżyser, scenarzysta, autor zdjęć. Był jednym z najciekawszych twórców polskiego kina, i jednocześnie, obok Zbigniewa Cybulskiego, jednym z najbardziej tragicznych. Jego świetnie rozwijającą się karierę filmową przerwał wypadek samochodowy. Przyszły reżyser w trakcie wojny brał udział w Powstaniu Warszawskim, a później imał się różnych zajęć budowniczo-konserwacyjnych. W 1951 roku ukończył Wydział Reżyserski na PWSF w Łodzi (zaczynał na Operatorskim), wcześniej przerywał studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej oraz na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego.

W trakcie studiów w Łodzi był działaczem PZPR, ale w 1952 roku został usunięty z partii. W latach 1950-1955 pracował w Wytwórni Filmów Dokumentalnych, początkowo jako operator Polskiej Kroniki Filmowej, a później w roli dokumentalisty, a od 1957 roku do śmierci w 1961 roku wykładał na PWSF w Łodzi. W filmach dokumentalnych starał się przełamywać obowiązujące ówcześnie socrealistyczne schematy, czym przyczynił się do powstania polskiej szkoły dokumentu w 1956 roku. Jednakże to filmy fabularne przyniosły mu największe uznanie, dzięki któremu PWSFTviT w Łodzi przyznaje od 1965 roku nagrodę jego imienia dla najlepszego debiutanta roku.

Zadebiutował „Człowiekiem na torze” (1956 r.), który był tworem na pograniczu dokumentu i fabuły, również w warstwie wizualnej, której Munk był niekwestionowanym mistrzem (rok wcześniej w podobnym stylu zrealizował „Błękitny krzyż”). Tymczasem nazwisko nazwisko reżysera wypromowała „Eroica” z 1957 roku, która wraz z „Kanałem” Andrzeja Wajdy ustanowiła dwa różne nurty Polskiej Szkoły Filmowej. „Eroica” została określona obrazem „antyheroicznym” i znacznie wpłynęła na późniejsze polskie kino. Podobnie było z „Zezowatym szczęściem” z 1960 roku.

Kolejnego filmu Andrzej Munk nie zdołał już nakręcić. „Pasażerka” została dokończona przez Witolda Lesiewicza dwa lata po śmierci reżysera.
dk
opis redakcji
Copyright © by Stowarzyszenie Filmowców Polskich 2002 - 2019
Scroll