Niebieskie jak Morze Czarne

Grupa panów w średnim wieku, dyrektorów różnych instytucji, jedzie autokarem na urlop do obozu młodzieżowego nad Morzem Czarnym. Pilot wycieczki, student szkoły filmowej, zbiera materiał do filmu o problemach władzy i zarządzania. Uwiecznia na taśmie zachowania i reakcje wycieczkowiczów.
W obozie panowie zostają zakwaterowani w namiotach, co wywołuje ich oburzenie. Żadne interwencje nie pomagają. Nerwowy nastrój łagodzi piękna pogoda i wypoczynek na plaży. Wycieczkowiczów denerwuje tylko pilot, który wciąż „poluje” na ich reakcje. W finale okazuje się, że wszystko było żartem - pilot kręcił swój film nad Bałtykiem, a w roli dyrektorów wystąpili jego koledzy - aktorzy. Komedia satyryczna ukazująca w krzywym zwierciadle ludzi zajmujących wysokie stanowiska.
W filmie wykorzystano popularne piosenki z kabaretu „Dudek”.