Dekalog pewnej aktorki czyli Stasia Celińska

Portret aktorki wyłaniający się z jej szczerych zwierzeń oraz opowieści przyjaciół i rodziny. W rozmowie prowadzonej w domowym zaciszu Stanisława Celińska formułuje dziesięć prywatnych przykazań, najważniejszych życiowych zasad, którym stara się być wierna. Dla podkreślenia wagi dekalogu, zasady te prezentowane są na czarno-białych planszach, przypominających te, jakie pojawiały się niegdyś w niemych filmach. Refleksje uzupełnione są fragmentami filmów i spektakli teatralnych z udziałem aktorki oraz jej licznymi piosenkami. Całości dopełnia znakomita muzyka Jerzego Satanowskiego skomponowana specjalnie do tego filmu. Artystka bardzo szczerze mówi o swoim życiu prywatnym i karierze. O dokonywanych wyborach, błędach, trudnych chwilach, bolesnych doświadczeniach i cenie, jaką musiała zapłacić za niektóre decyzje. O Stanisławie Celińskiej – kobiecie i aktorce mówią Andrzej Wajda, Andrzej Seweryn, Erwin Axer, Jerzy Satanowski. Nie zabraknie także wypowiedzi syna i córki artystki. Ilustracją są fragmenty filmów i spektakli teatralnych: „Krajobraz po bitwie”, „Noce i dnie”, „Podejdzie taki pod sam dom i…”, „Bachantki” oraz piosenki w wykonaniu artystki – „Ptakom podobni”, „Uśmiechnij się”, a także „Modlitwa” Bułata Okudżawy.