Kwiaty Zalipia

W tej nadwiślańskiej, podkrakowskiej wsi wszystko jest pomalowane w kwiaty. Barwne bukiety zdobią ściany chat, ornamenty wiją się nad oknami, okalają drzwi, upiększają budynki gospodarskie, wejścia do ziemianek, rozweselają studzienne cembrowiny i ich drewniane pokrywy, a nawet wiadra. Pełne ich są wnętrza domostw - "rosną" na ścianach, piecach, serwetkach, makatkach, obrusach, poduszkach. Od kilku dziesięcioleci mieszkanki Zalipia wypoczywają po pracy malując i haftując. Ciągle żywa tradycja przenosi się z pokolenia na pokolenie. Pojawia się też w rodzinach, które jej dotąd nie kultywowały. Każda kobieta wymyśla własne wzory, każde obejście zatem, choć w kwiatach, wygląda inaczej. Ten fascynujący swoją urodą obyczaj nie dotyczy wyłącznie obejść. Kiedy w Boże Ciało przez Zalipie przechodzi procesja, różnobarwne kwiaty dostrzec można na gorsetach kobiet i dziewczynek, chorągwiach, baldachimie i szatach liturgicznych kroczącego pod nim kapłana. Reportaż pokazuje Zalipie i urok najpiękniejszych jego chat, kobiety i dziewczynki opowiadające o swoim malowaniu podczas zdobienia ścian i jedynego zalipianina, który - jakby pozadrościł krajankom ich pasji - dla odpoczynku wyrabia kwiaty z bibułki. Obrazom tym towarzyszą strofy wierszy Marii Kozaczkowej, przepojone miłością do rodzinnej ziemi i dumą z lokalnej tradycji. Jest ona zresztą żywa także w jedenastu innych wsiach Powiśla Dąbrowskiego, które od 34 lat uczestniczą wraz z Zalipiem w konkursie "Malowana chata", organizowanym pod patronatem Muzeum Okręgowego w Tarnowie, Domu Malarek w Zalipiu i Tarnowskiego Oddziału Stowarzyszenia Twórców Ludowych.