Ostatni dzień generała

Karierę zaczynał jako szeregowiec. Potem kształcił się w Szkole Oficerskiej, Akademii Sztabu Generalnego, a w 1980 skierowano go do Akademii Sił Zbrojnych ZSRR im. Woroszyłowa w Moskwie. Na końcu tej drogi - typowej dla wielu oficerów Wojska Polskiego - była nominacja na I stopień generalski, którą otrzymał w maju 1990 roku z rąk ówczesnego prezydenta, gen. Wojciecha Jaruzelskiego. W 1998 roku generał dywizji Tadeusz Jauer, szef wojsk obrony przeciwlotniczej, po 40 latach nienagannej służby na krótko przed wstąpieniem Polski do NATO z własnej woli odszedł do rezerwy. Uroczystość pożegnania generała odbyła się w plenerze.Tłumnie przybyli na nią jego cywilni i umundurowani znajomi, przyjaciele i podwładni. W relację z nie pozbawionej pewnej pikanterii uroczystości, na którą jej bohater sam zaprosił realizatorów reportażu, wplata się opowieść Tadeusza Jauera o jego życiu. Wyjaśnia on również motywy swej decyzji, a także ocenia sytuację w Wojsku Polskim i kierunki przeprowadzanych w nim zmian, co w dużym stopniu sprowokowało go do zdjęcia munduru. Widzimy go też potem w szkole, zbudowanej w podwarszawskim Piastowie ze składek kadry zawodowej wojsk obrony przeciwlotniczej, jak podczas uroczystej akademii mówi dzieciom o patriotyzmie. Wreszcie - kiedy nie bez smutku ogląda swoje niedawne "gospodarstwo": nieco zdezelowane działa stojące w zaniedbanych magazynach. Zdaniem autorki reportażu, stanowi on zapis stanu świadomości sporej cześci kadry dowódczej naszego wojska i panujących w niej nastrojów.