Mszę żałobną w kościele Ojców Kamedułów na warszawskich Bielanach odprawił ksiądz Wojciech Drozdowicz. Uroczystości pogrzebowe odbyły się po południu na Cmentarzu Wojskowym na Powiązkach. Po nich bliscy Piotra Łazarkiewicza wrócili na Bielany, by w podziemiach kościoła Ojców Kamedułów wspólnie wspominać artystę.
 |
Piotr Łazarkiewicz zmarł na zawał serca w wieku 54 lat 20 czerwca w czasie przygotowań do swojej najnowszej sztuki teatralnej autorstwa Zbigiewa Hołdysa "Prawo McGoverna", której premierę planowano na 5 lipca.
Jego twórczość reżyserska obejmowała różne formy artystyczne: od pełnometrażowych filmów fabularnych i dokumentalnych przez krótkie formy po spektakle teatralne.
Do jego najbardziej znanych filmów należą: "Kocham kino" (1986), "W środku Europy" (1990), "Odjazd" (reżyseria wspólnie z Magdaleną Łazarkiewicz), wyróżniony Nagrodą Specjalną Jury FPFF w Gdyni w 1992 r., czy "Pora na czarownice", wyróżniony nagrodą Prezesa Komitetu d/s Radia i Telewizji na Festiwalu w Gdyni w 1993 i Nagrodą Pokojową na Międzynarodowym Festiwalu Filmów w Trieście w 1995 r.
Zrealizował liczne filmy dokumentalne, m.in. "Mantra" (1983)," Improwizacja" (1985), przedstawiający portret młodego pokolenia wielokrotnie nagradzany pełnometrażowy film dokumentalny "Fala" (1986), "Soc" (1989), czy "Wielka woda" (1996). Przygotowywał także telewizyjne reportaże i programy artystyczne, między innymi relacje z Warszawskiej Jesieni.
W teatrze Piotr Łazarkiewicz zadebiutował w 1979. Krakowski Teatr Bagatela wystawił w jego reżyserii Absolwenta T. Johnsona (2001), w Teatrze Telewizji Piotr Łazarkiewicz reżyserował m.in.: teksty B. Straussa (Duże i małe, 1998), M. von Mayenburga ("Ogień w głowie", 2000 i "Pasożyty", 2001) oraz utwory własne "Zbliżenie"(2000).
Niedawno ukończył prace nad swoim ostatnim filmem, zatytułowanym 0_1_0.
